15/9/14

Mámoas de As Cabanas (Nogueira de Ramuín, Ourense)


Hai uns meses e durante unha visita pola Ribeira Sacra tiven a oportunidade de tirar as fotos que ilustran esta entrada. O texto procede dos paneis informativos alí colocados.

O parque de mámoas de As Cabanas é un conxunto de sete enterramentos monumentais que datan entre o 4.500 e o 2.000 a.C. O cemiterio sitúase no tramo final da divisoria de augas entre os vales do Miño e do Sil aproveitando unha penechaira delimitada por tres grandes afloramentos graníticos.

No concello ourensá de Nogueira de Ramuín e a uns 750 metros de altitude sitúase a parroquia de Moura. No lugar coñecido polo nome de As Cabanas podemos ver un conxunto de sete túmulos ou mámoas que agochan no seu interior os restos dunha cámara funeraria ou anta, espazo destinado á inhumación dos diferentes membros dos grupos humanos da contorna.


Segundo os arqueólogos que puxeron en valor este xacemento “este cemiterio prehistórico podería estar a delimitar o territorio dos primeiros agricultores das actuais terras de Nogueira de Ramuín”. De feitos, se miramos ben aínda podemos atopar unha antiga cruz de termo nun dos esteos do monumento coñecido como M6.


Actualmente os sete túmulos presentan cráteres de violación e tan so catro deles teñen aínda restos da cámara (parte superior dos esteos) e de coiraza.

Fotos: Iniciarte

17/7/14

Museo do Prado: vídeo promocional

7/7/14

Sen comentarios XLVI: Quiroga (Lugo)

O xornal Público.es publicou unha selección dos dez edificios máis feos de España. Sendo unha unha escolma moi discutible non me resisto a facer eco da peza que escolleron en Galicia. É esta:

O edificio, que cualifican como “Exín Castillos”, está situado en Quiroga, Lugo, e, segundo conta A Voz de Galicia, non ten licenza urbanística. Parace ser que o seu promotor é o hostaleiro José Luís Ferreiro.

26/6/14

Boas vacacións.

23/6/14

Ricardo Boán: vivenda modernista na rúa san Nicolás da Coruña


O grupo de arquitectos que fixeron obras de carácter modernista na Coruña é reducido así como tamén é reducida a presenza  cronolóxica dese movemento arquitectónico na cidade.  Lembrade a etiqueta de "Arquitectura coruñesa" en Iniciarte. Un deses arquitectos foi Ricardo Boán y Callejas.


Nado en Cuba , máis concretamente na Habana, no 1880, estudou en Madrid onde conseguiría acadar o título de arquitecto no 1905. Durante os dez anos que puido exercer a súa profesión, pois morrería en 1915 con tan só 35 anos, traballo en exclusiva na Coruña. Xunto a Antonio López Hernández foi un dos responsables da introdución da estética modernista na cidade. Desgraciadamente aínda non contamos cun estudo en profundidade de toda a súa obra.
A vivenda da rúa san Nicolás 11-13, está ubicada xusto enfronte á igrexa de san Nicolás, obra inicialmente deseñada polo mestre do barroco de placas Simón Rodríguez. A edificación é un tanto estraña en canto pode significa o culminación do decorativíimo modernista de Ricardo Boán.


Foi deseñada nun solar que ventila a dúas rúas, á xa sinalada de san Nicolás (cunha fachada de 9,80 metros) e a da Barreira (7,30 metros de fachada). O proxecto foi asinado en maio de 1912. Se tedes oportunidade podedes admíralo no Arquivo Histórico Municipal pois o  debuxo da súa fachada é espectacular. Inicialmente proxectou un baixo e un primeiro andar destinados a comercio, mentres que o segundo andar e o ático serían para vivenda.  Mais en 1930 Leoncio Bescansa, outra figura clave na arquitectura coruñesa, ampliaría o ático e aumentaría outra planta.
O baixo e o primeiro foron deseñados como espazo abertos tendos pasarelas laterais. Desgraciadamente tanto a decoración como a distribución do baixo foron moi alteradas mais, pola contra, paréceme, que a do primeiro foi respectada.


As vivendas estaban artelladas ao longo dun corredor con forma de S, contando ademais con dous pequenos patios aos que ventilan as habitacións interiores e a escaleira.


Mentres que a fachada da rúa da Barreira ten un eixo central que marca a súa simetría, a de san Nicolás conta con dous eixos, un que marca o acceso ás escaleiras e vivendas superiores e outro para o local comercial do baixo (inicialmente foran un almacén para utensilios do fogar e na actualidade é local de máquinas de xogos)


A fachada principal conta con toda a gama dos elementos decorativos típicos do modernismo coruñés e que amosan unha das características deste estilo na cidade, a unión de diversos traballos artesanais en ferro, vidro ou madeira: columnas, cariátides, galerías en varias cores, ferraxes creativas, vidros e mesmo curiosos ladrillos. Ademais conta coa introdución novidosa de arcos de ferradura. O decorativismo semella que sobrepasou os seus propios límites.


Nesta fachada cabe salientar ademais dos dous eixos e do esceso de elementos decorativos, o balcón curvo do primeiro andar así como unha tripla arquearía de peculiares curvas.


Bibliografía:
Xosé Luis Martínez Suárez e Xan Casabella López. A Coruña 1890-1940. Catálogo de arquitectura.  A Coruña, COAG, 1989.

Esteban Fernández Cobián. A Coruña. Guía de arquitectura. A Coruña, COAG, 1998.

16/6/14

Manolo Paz: visita á súa fundación

Despois duns días moi intensos (montaxe dunha exposición, inauguración, compartir moitas horas nos centros educativos de Cambre) e como remate do proxecto "Obxectos da Terra" dentro do Programa "Arte na Escola", visitamos a Fundación Manolo Paz en Cambados. Un espazo espectacular, cheo de arte e de tranquilidade onde a presenza de Manolo e Xulia invade de agarimo o estado de ánimo do visitante. Moitas grazas, benqueridos.

12/6/14

Le Corbusier, atlas de paisaxes modernas

Exposición no CaixaForum de Madrid