Pazo de Meirás: novo revés á familia Franco

Se xa marchou o ditador, cando marchará a familia?

A familia de Francisco Franco sufriu onte un novo pau da Xustiza na súa cruzada por impedir que se permitan visitas públicas ao Pazo de Meirás. O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) ratificou o seu fallo de xuño e volveu rexeitar que se paralice a execución do decreto da Xunta polo que se outorga a máxima protección patrimonial á residencia estival do ditador, un agasallo pagado con fondos públicos en plena Guerra Civil. Así, segundo a sentenza, establécese a apertura ao público do inmoble un mínimo de catro días ao mes.
Pero a pesar de que esta nova resolución avala ao Goberno galego para aplicar xa o seu decreto de decembro de 2008, o que declara o pazo Ben de Interese Cultural (BIC) na categoría de monumento histórico, a Consellería de Cultura, segundo un portavoz, prefire esperar a que haxa unha resolución definitiva dos tribunais para obrigar aos Franco a abrir Meirás.
Os herdeiros do ditador, encabezados pola súa filla Carmen, propietarios do pazo situado en Sada (A Coruña), aínda poden recorrer ao Supremo para pedir a suspensión cautelar dun decreto que tamén denunciaron ante a Xustiza. Saben que a resolución definitiva pode tardar anos.
O departamento de Cultura, que agora dirixe Roberto Varela, insiste, desde a súa toma de posesión en abril, na súa vontade de facer cumprir os dereitos e deberes que implica para os donos de Meirás a máxima protección patrimonial, incluída a súa apertura ao público. Pero a consellería admite non ter aínda data para negociar coa familia Franco un calendario de visitas e acceso ao pazo. Alega que ao estar o tema aínda pendente de resolucións xudiciais, prefire esperar a unha sentenza en firme.
Os Franco recorreron ante os tribunais, sen éxito ata o momento, desde que a Xunta iniciou en 2007 o expediente para dar a máxima protección ao pazo ideado pola escritora Emilia Pardo Bazán e logo doado ao caudillo en nome do "pobo da Coruña". No seu auto de onte, o Tribunal Superior ratifica o seu fallo, no que asegura que non cabe suspender de forma cautelar o decreto da Xunta ata que haxa unha sentenza en firme sobre esa declaración BIC, tamén recorrida, e paralizar a súa apertura ao público.
O alto tribunal recorda que aínda que os herdeiros do ditador "cualifican como graves os prexuízos económicos" que lles carrexará abrir Meirás, "en ningún especifica, nin cuantifica" eses hipotéticos danos. E engaden os xuíces que tampouco é "un obstáculo insalvable para a apertura da Torres de Meirás" dado que, chegado o caso, e se as circunstancias requíreno, "pódense adoptar as medidas oportunas en función do número e características dos visitantes". O tribunal xa fallara que neste enfrontamento entre a Xunta e os Franco debe prevalecer o interese público sobre o particular.
"A estratexia de dilación da familia do ditador é unha burla absoluta", considerou Manuel Monge, presidente da Comisión pola Recuperación dá Memoria Histórica da Coruña. E moi crítico con "a falta de vontade política da Xunta para aplicar o seu decreto" e obrigar aos donos a abrilo, Monge anunciou que pedirá formalmente ao Goberno que inicie o proceso para expropiar o pazo.
A consellería de Roberto Varela alega que aplicar o que declara BIC a propiedade dos Franco sen que haxa unha sentenza en firme deixaría o histórico pazo sen protección. Con todo, recorda Monge, noutros casos a Xunta si que actúa con multas de ata 60.000 euros. Antes de deixar Cultura, o equipo de Ánxela Bugallo enviou unha carta aos Franco para negociar un réxime de visitas públicas. Non obtivo resposta.

Texto vía El País foto vía Foro por la memoria.

Pazo de Meirás: os xuíces rexeitan o recurso dos Franco

O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia rexeitou o recurso que presentou a filla de Franco contra a declaración de Ben de Interese Cultural (BIC) do Pazo de Meirás. Carmen Franco Polo alegou para solicitar a suspensión da catalogación o "alto custo" que lle suporía "a vixilancia e o seguro por accidentes" que tería que pagar para recibir aos visitantes catro días ao mes, tal e como establece a Lei de Patrimonio Cultural da Xunta.

A demandante tamén insistiu no seu recurso para tratar de convencer aos maxistrados do alto tribunal galego de que anulasen a declaración de BIC do Pazo Meirás nos "problemas de orde pública" como "manifestacións de carácter político, actos vandálicos e atentados" que podería ocasionar a apertura do Pazo. "Estas razóns non cabe dúbida de que están apuntando a uns evidentes prexuízos de carácter hipotético, cando non do todo punto irreais", destaca o tribunal no documento no que desestima a petición da filla de Franco.

Os xuíces recalcan que o Goberno galego responsabilizaríase dos "hipotéticos danos patrimoniais" aos que se refire a recorrente. "Sempre atoparían suficientes mecanismos resarcitorios a cargo da Administración galega", subliñan os maxistrados.

O escrito da sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia tamén insiste en que o interese público debe prevalecer sobre o interese particular da demandante. "Os prexuízos que pode ocasionar a vixencia do decreto impugnado non son motivo xustificado para acordar a medida de suspensión solicitada", argumenta o alto tribunal galego, quen asegura na orde que valorou o interese xeral que defende a Administración fronte aos prexuízos que, segundo a recorrente, ocasionaría a execución do decreto impugnado, que poderían ser "económicos, xurídicos e sociais".

Carmen Franco tamén asegura no escrito no que pide a anulación da declaración de BIC do Pazo de Meirás que a catalogación do Consello da Xunta responde a razóns "distintas" da conservación do patrimonio. A solicitante afirma que o Goberno autonómico pretende "preparar o camiño para unha futura expropiación".

Texto e foto(Fran Martínez) vía La opinión de A Coruña.

Pazo de Meirás: álbum fotográfico

Nesta semana pasada a Voz de Galicia publicou un álbum fotografico recollendo, brevemente, a historia do Pazo de Meirás (algún día terie que completalo e recoller un pouco máis da historia desta usurpación)

Ano 2006

Data:

03/01/2009

Descrición:

Construído no século XIX sobre as ruínas dunha antiga fortificación, o Pazo de Meirás pertenceu á intelectual galega Emilia Pardo Bazán. Logo da súa morte, e tras chegar a mans da Compañía de Jesús, a propiedade situada no municipio coruñés de Sada pasou a formar parte do patrimonio de Francisco Franco, como agasallo da provincia da Coruña.

Autor:

JANET GONZALEZ VALDES

1966

Descrición:

Cambio de Garda no exterior da propiedade dos Franco no municipio de Sada. As autoridades franquistas da Coruña decidiron ofrecer o Pazo ao ditador para residencia estival, como un agasallo da provincia.

Autor:

BLANCO

Ano 1963

Descrición:

Consello de Ministros no Pazo de Meirás, presidido polo xeneral Francisco Franco Bahamonde. á esquerda aparece Manuel Fraga Iribarne

Ano 1971

Descrición:

Os Reyes de España, co seu fillo o príncipe Felipe , visitan ao ditador e a súa esposa na residencia galega.

Autor:

ARQUIVO FOTO BLANCO, ALBERTO MARTI

Ano 1978

Descrición:

Un incendio arrasou parte do interior do pazo, aínda que deixou intacta a fachada e a bioblioteca. os Bombeiros traballaron toda a noite para sacar os obxectos de valor. Aínda hoxe especúlase sobre as causas do lume.

Autor:

XOSE CASTRO (ARQUIVO FOTO BLANCO)

Ano 1996

Descrición:

Tras a morte de Franco e a chegada da Democracia, os descendentes do ditador seguiron acudindo á súa residencia. Nela celebraron algúns enlaces, como o de Arancha Martínez-Bordiú e Claudio Quiroga. O próximo 8 de agosto a familia volverá para celebrar o enlace de Leticia Giménez-Arnau Martínez-Bordiú.

Autor:

XOSE CASTRO

Ano 2005

Descrición:

Trixésimo aniversario da morte de Franco. A véspera do falecemento do ditador, a comisión para a recuperación da Memoria histórica dá Coruña protesta na porta do Pazo para reclamar que a propiedade sexa devolta á Administración Púbica.

Autor:

CESAR QUIAN

Ano 2007

Descrición:

O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia concedeu recentemente a razón á Xunta ao ditaminar que a familia de Francisco Franco debería permitir o acceso dos técnicos da Consellería de Cultura ao inmoble para comprobar o Estado do edificio.

Autor:

KOPA

O Pazo de Meirás: declaración de Ben de Interese Cultural

Nova de hoxe do xornal La Opinón de A Coruña:

A Xunta declara o Pazo de Meirás como Ben de Interese Cultural O Goberno galego aprobará hoxe o decreto polo que se declara Ben de Interese Cultural (BIC) o pazo de Meirás, polo que a familia Franco deberá abrilo ao público catro veces ao mes de forma gratuíta.

O concello de Sada solicitou no verán de 2007 a declaración deste edificio como BIC para o edificio do século XIX de estilo neomedieval moi ligado á figura da escritora Emilia Pardo Bazán, segundo informou hoxe a Consellería de Cultura.

Desde a Xunta recordan a "negativa" da familia Franco, propietaria do pazo, que non permitiu a entrada dos técnicos de Patrimonio para inspeccionar o inmoble e coñecer o seu estado.

Finalmente, o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia resolveu autorizar a entrada dos técnicos.

En agosto deste ano comezaron os trámites para a declaración como BIC deste espazo, que recibiu 105 alegacións, que non foron estimadas. Con esta decisión, a partir da publicación no Diario Oficial de Galicia os propietarios deberán abrir o pazo ao público de forma gratuíta catro días ao mes e, ademais, calquera intervención nel necesitará unha autorización previa por parte de Patrimonio e os seus propietarios terán a obrigación de coidar e preservar o inmoble.

A declaración das Torres de Meirás como BIC coa categoría de sitio histórico baséase en que "destaca tanto pola súa singularidade, como pola significación cultural e simbólica que adquiriu co paso do tempo. Ningún dos edificios de estilo similar iguala ao de Meirás en dimensións, en contexto histórico, en coherencia conceptual e en calidade formal", segundo Cultura.

Noticia do pasado 21 na Voz de Galicia:

Vía libre para que o Pazo de Meirás sexa aberto ao público
A residencia estival de Franco está a piques de ser declarado Ben de Interese Cultural.

O Pazo de Meirás, residencia estival de Franco, está a piques de ser declarado Ben de Interese Cultural, o que suporá a súa apertura ao público, despois de que sexan desestimadas as alegacións en contra desta pretensión do Goberno galego.
A Consellería de Cultura da Xunta informou hoxe de que o procedemento para declarar Ben de Interese Cultural (BIC) a este edificio singular que foi propiedade da escritora Emilia Pardo Bazán e «doada» ao ditador continúa a súa tramitación, xa que todas as alegacións foron desestimadas.
A proposta de que o pazo sexa declarado BIC, que suporía a súa apertura ao goce público uns días á semana, conta coa aprobación de tres organismos consultivos do Goberno galego: a Universidade de Santiago, o Consello da Cultura Galega e a Real Academia de Belas Artes.
Segundo a Consellería de Cultura, o decreto para que o Pazo de Meirás sexa declarado Ben de Interese Cultural podería ser aprobado polo Consello da Xunta a finais de ano ou a principios de 2009.
O director xeral de Patrimonio Cultural da Xunta, Felipe Arias, asinou a resposta ás 105 alegacións presentadas á declaración de BIC do pazo, ningunha das cales foi estimada como procedente.
Foran presentadas pola propietaria do pazo, a filla de Franco, Carmen , e veciños afectados polo contorno de protección estipulado. Os servizos técnicos da Consellería de Cultura están en proceso de remitir as respostas a quen alegaron a decisión da Consellería de Cultura.
Tras desestimar as alegacións e, unha vez que a proposta conta co beneplácito dos organismos aos que Cultura consultou, o procedemento para outorgar ao Pazo de Meirás o máximo grao de protección patrimonial afronta a parte final do seu curso.
O último paso será a súa aprobación polo Consello da Xunta do decreto que dará ás torres de Meirás a categoría de sitio histórico.
Ademais de desestimar os argumentos de veciños que alegaron o contorno de protección fixada para o pazo, rexeitouse unha de Carmen Franco Polo que puña en cuestión a relevancia das torres de Meirás en relación con outros edificios similares.
Na resposta da Xunta destácase que a construción é unha das edificacións máis singulares de toda a arquitectura civil de Galicia no século XIX.
O 1 de agosto deste ano, Cultura abriu expediente de declaración de BIC, que implica que o edificio debe abrirse ao público catro días ao mes; que calquera intervención nel precisaría dunha autorización previa por parte de Patrimonio e que obriga aos seus propietarios a coidar e preservar o inmoble.
O pazo de Meirás, no concello coruñés de Sada, foi no seu día propiedade de Emilia Pardo Bazán, aínda que en 1939 un grupo de franquistas promoveu a súa compra aos seus herdeiros e obtivo entre os veciños máis terreos contiguos para ofrecerllo como «agasallo do pobo» a Franco, que desde entón veraneou alí en agosto.

Pazo de Meirás: máxima protección

Noticia de hoxe da edición de Galicia de El País.

La Xunta dará la máxima protección patrimonial al pazo de Meirás
Cultura desestima más de 100 alegaciones vecinales y de la familia Franco
PAOLA OBELLEIRO - A Coruña - 20/12/2008


El emblemático pazo de Meirás tendrá la máxima protección patrimonial después de que la Consellería de Cultura resolviese desestimar más de un centenar de alegaciones vecinales y de sus dueños, los herederos de Francisco Franco, contra la declaración de la propiedad como Ben de Interese Cultural (BIC), en la categoría de sitio histórico. Una figura que obligará, entre otras medidas, a abrir el castillo al público cuatro días al mes. El pazo es un dominio familiar de la condesa y escritora Emilia Pardo Bazán cuya compra y ampliación fue pagada con fondos públicos, en plena Guerra Civil, para ser regalada al dictador en nombre del pueblo de la provincia de A Coruña.

La Universidad de Santiago, el Consello da Cultura Galega y la Real Academia de Belas Artes dieron su visto bueno al proceso abierto por la Xunta, hace ya año y medio, para reforzar la protección del pazo y darle un mínimo uso público. Dentro de unas semanas y tras superar los numerosos obstáculos levantados por los Franco, el departamento que dirige Ánxela Bugallo llevará ante el Consello de la Xunta el decreto para declarar BIC una propiedad que no sólo se valora por ser un inmueble "de lo más singular de la arquitectura civil de finales del siglo XIX", sino también por la "belleza y grandiosidad de los bosques y jardines" que lo rodean y por el entorno "privilegiado" en el que está, enclavado en Sada con vistas a su ría.
"Ningún edificio de estilo similar iguala al de Meirás en dimensiones, en contexto histórico, en coherencia conceptual y en calidad formal", reza el expediente abierto por Cultura. Y es además un "lugar de memoria", no sólo en tiempos de Pardo Bazán, que lo convirtió en su refugio literario, sino también al pasar a manos de Franco en 1938, porque fue escenario veraniego de la dictadura durante casi 40 años.
La Consellería de Cultura recuerda que el caudillo sumó al pazo "nuevos elementos histórico-artísticos de diferentes procedencias" que incrementaron el valor de la propiedad. Desestimada quedó la alegación de la familia Franco que, además de cuestionar el interés y valor del castillo, llegó a reclamar una indemnización de la Xunta y que sufragase los gastos de vigilancia durante los días de apertura al público.
Cuando el pazo sea declarado BIC, se incrementará su protección y también las obligaciones de conservación por parte de los herederos del dictador, quienes podrán pedir ayudas públicas para cualquier mejora. Cultura cuenta, en los presupuestos de 2009, con 10 millones de euros para subvencionar obras en edificios bajo protección especial.
Las numerosas alegaciones vecinales contra la protección del entorno del pazo de Meirás fueron todas rechazadas. La consellería considera importante preservar el perímetro alrededor de la finca amurallada para conservar "la peculiaridad del paisaje y su situación privilegiada", evitando pantallas a sus hoy excelentes vistas sobre una extensa zona de As Mariñas.

Pazo de Meirás (III): o informe dos técnicos

O xornal El País na súa edición impresa de Galicia do día de hoxe comenta o informe elaborado polos técnicos da Consellería de Cultura sobre o Pazo de Meirás.

"Los técnicos critican la reparación de Meirás tras el incendio de 1978.
El pazo de Meirás, donado en nombre y por cuenta del pueblo en plena Guerra Civil a Francisco Franco y hoy propiedad de sus herederos, se conserva bien en líneas generales. No obstante, la singular edificación ideada por la escritora Emilia Pardo Bazán a finales del siglo XIX arrastra problemas, en gran parte causadas por una inadecuada o incluso inexistente reparación de los considerables daños causados por el incendio que arrasó en 1978 parte del pazo, enclavado en el monte de la villa costera de Sada (A Coruña).
Es la principal conclusión de la inspección que los técnicos de la Consellería de Cultura realizaron en abril pasado, una visita histórica por ser la primera vez en más de 30 años de democracia que el poder civil lograba adentrarse en la propiedad de la familia Franco. Una colonia de termitas en la biblioteca principal, que aún atesora parte del legado de Pardo Bazán, pequeños problemas de humedad o la urgente necesidad de actualizar la vetusta instalación eléctrica del castillo completan el listado de defectos.
"Los acabados y el estado de conservación son muy variables, no sólo en función de los daños provocados por el incendio, sino también por el propio uso y la zonificación del edificio", destacan los técnicos en su inventario. Es la pieza principal del expediente abierto por la Xunta para declarar el pazo Bien de Interés Cultural (BIC), con el fin de reforzar su protección y devolver un mínimo uso público a la propiedad, pagada con dinero público y donada a Francisco Franco en su calidad de "jefe de Estado y caudillo de España".
Las fachadas del singular castillo de tres torres rectangulares, todas de granito, así como el interior de las zonas nobles "presentan un buen estado de conservación". Es el caso de salones, comedores, cocina o dormitorios, "perfectamente acondicionados para su uso". Por el contrario, están deterioradas las zonas dedicadas a la servidumbre, con habitaciones incluso en estado de abandono.
"Las intervenciones parciales al gusto de un lenguaje acorde con una época pueden no ser lo más adecuado y deberían efectuarse previo asesoramiento de un experto", advierten el arqueólogo y la arquitecta de la Dirección General de Patrimonio que entraron al pazo. Y es quizás por eso que resulta defectuosa la restauración de las estancias arrasadas por las llamas hace ahora 30 años. "No fue acertada en la elección del sistema estructural y de acabados, o incluso de la calidad de los materiales y elementos seleccionados", destacan los técnicos. Incluso detectaron que los forjados de los techos, originariamente de madera, fueron reconstruidos con hormigón.
Mucho se especuló sobre el origen, enigmático aún hoy, del gran incendio que la noche del 18 de febrero de 1978 arrasó parte del pazo. Los vecinos recuerdan que, antes del fuego, hubo un continuo e intenso ir y venir de camiones militares, entrando y saliendo de la propiedad. Aquella noche fue pasto de las llamas La Quimera, la torre rectangular más alta de la fortaleza y concebida por Pardo Bazán como su santuario literario.
Los daños causados por el fuego "aún se perciben", constataron los técnicos de Patrimonio. "Según cuentan, el fuego no llegó a la biblioteca de la condesa situada en la última planta de la torre, pero sí el humo y, entre otras consecuencias, dejó los libros que allí quedaban unidos en bloques", relatan los técnicos de la Consellería de Cultura. Se calcula que en Meirás los familiares de Franco conservan aún varios miles de libros de la biblioteca que perteneció a Emilia Pardo Bazán".

Vís El País.

Pazo de Meiras (II): declaración de Ben de Interese Cultural (BIC)

O Diario oficial de Galicia vén de publicar unha resolución do estimado Felipe Arias pola que se inician os trámites para a declaración de Ben de Interese Cultural do Pazo de Meirás. Agardemos que sexa o primeiro paso para a devolución das Torres ao pobo de Sada e ao pobo galego. Velaquí unha parte do texto oficial:

"Resolución do 1 de agosto de 2008, da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural, pola que se incoa o procedemento para a declaración de ben de interese cultural, coa categoría de monumento, do inmoble denominado Torres de Meirás, tamén coñecido como Pazo de Meirás, situado no termo municipal de Sada (A Coruña).

Con data do 10 de agosto de 2007, o Concello de Sada presentou a certificación do acordo do Pleno, adoptado o 9 de agosto, polo que solicita da Consellería de Cultura e Deporte a declaración do conxunto do Pazo de Meirás como ben de interese cultural tal e como dispón a Lei 8/1995, do 30 de outubro.O inmoble denominado Torres de Meirás, tamén coñecido como Pazo de Meirás, está situado no lugar de Piñeiro, parroquia de Meirás, termo municipal de Sada (A Coruña). O inmoble e o seu predio constitúen un singular conxunto patrimonial dentro deste termo municipal, nunha zona privilexiada da coñecida como Terra das Mariñas, que destaca polo valor paisaxístico do lugar.

Historicamente está documentada neste lugar, nun predio orixinariamente propiedade da familia paterna de Emilia Pardo Bazán, a preexistencia dunha edificación pacega que foi incendiada no ano 1809 polos franceses; reconstruído polo avó de Emilia Pardo Bazán, pero quitándolle a pedra de armas da fachada, o pazo pasou a ser coñecido como Granxa de Meirás, empregada pola escritora para pasar moitas tempadas de verán. Ao parecer, tras o remate das Torres, o que quedaba daquela Granxa de Meirás foi convertido na actual Casa dos Caseiros. A edificación principal que hoxe se coñece como Pazo de Meirás foi construída entre os anos 1893 e 1907.Cando comeza a súa construción, Emilia Pardo Bazán era xa unha recoñecida escritora, relacionada ademais coa intelectualidade da época a nivel europeo, polo que as Torres de Meirás son un punto de referencia na súa vida e na súa obra. O lugar convértese desde este momento nun espazo intimamente ligado á ilustre escritora, como o seu lugar de creación e retiro favorito, onde pasaba longas tempadas, onde tiña instalada a súa biblioteca particular e onde redactou parte da súa obra, como así o reflicte nas súas producións literarias e escritos persoais.

Desde este punto de vista, o interese ou valor histórico deste lugar está motivado primeiramente como soar dun antigo pazo, representativo da fidalguía galega, e ademais pola relación da nova construción das Torres con Emilia Pardo Bazán, personaxe relevante pola súa gran transcendencia, tanto literaria como social. Tras a morte de Emilia Pardo Bazán, en maio de 1921, transmítese aos seus herdeiros.

A partir do ano 1939, a propiedade pasa a mans da familia Franco. Xa daquela fora ampliada a súa extensión mediante a adquisición doutros terreos e construcións lindeiras coa orixinal. Tras este proceso, a continuidade do seu uso no tempo e a preferencia que a familia Franco mostraba polo que entón comeza a ser denominado como Pazo de Meirás afondan no interese por evocar a arquitectura pacega e con elementos decorativos de épocas anteriores, algúns deles conservados na actualidade. Durante este período súmanse ao conxunto novas propiedades e vaise completando con pezas de valor histórico-artístico de diferentes procedencias. Esta nova etapa reforza o interese xeral deste conxunto.

A construción principal, de aspecto señorial, está constituída por tres torres cadradas ameadas desiguais en altura e con fábrica de cantaría de granito nas fachadas principais. As dúas torres frontais están unidas por un corpo máis baixo que aloxa un solemne vestíbulo, e entre as outras dúas incorpórase unha capela de estilo neorrománico. O conxunto pacego, rodeado dun extenso terreo con bosques e restos de xardín, constitúeno distintas construcións anexas ao edificio principal, ao que se lle foron engadindo elementos decorativos e etnográficos, como balaustradas e pináculos, fontes, escalinatas e réplicas de varias pezas; así como cruceiros, hórreos e brasóns, algúns dos cales gozan da declaración xenérica de bens de interese cultural.Neste sentido, é de resaltar o valor intrínseco da edificación das Torres de Meirás desde o punto de vista da súa calidade formal e das súas características de estilo. Comezadas a construír no ano 1893 representan un exemplo singular dentro da arquitectura de finais do século XIX e principios do XX, exemplifican a elección dun determinado tipo de mansión señorial, neste caso caracterizada pola inspiración historicista de tendencia medievalizante e concretamente de estilo neorrománico.

(...) Á vista do exposto, (...) RESOLVO:

Primeiro.-Incoar o procedemento para a declaración de ben de interese cultural, coa categoría de monumento, do inmoble denominado Torres de Meirás, tamén coñecido como Pazo de Meirás, situado no lugar de Piñeiro, parroquia de Meirás, termo municipal de Sada (A Coruña).

Santiago de Compostela, 1 de agosto de 2008. Felipe Arias Vilas. Director xeral de Patrimonio Cultural".

Fotografía: Xuxo Lobato, vía SadamasDixital.

Pazo de Meirás (I): devolución xa!!!

Iniciarte non ten como obxectivo prioritario loitar polo respecto ao patrimonio (material ou inmaterial) pero hai un tema que me afecta ata as entrañas.... o Pazo de Meirás.

Por fin onte produciuse unha desas novas que lle alegran a un o día (ver a noticia en La Voz de Galicia): o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia obriga á familia Franco a tolerar a inspección de técnicos de patrimonio (que bo traballo está a realizar nesa Dirección Xeral o admirado Felipe Arias) no pazo. É o primeiro paso para declaralo Ben de Interese Cultural.

Non vos contarei toda a historia desta construción decimonónica (podedes vela no blog Sada digital), tal só lembrar que a proposta da “Junta local de iniciativas de La Coruña" (para que dicirvos por quen estaba composta) recadáronse, manu militari, 400.000 pesetas para adquirir o pazo (as leiras colindantes foron expropiadas).

Creo que fun o primeiro, hai xa moitos anos, en publicar (Fontes para o estudo da cidade. A Coruña do franquismo á democracia) o texto íntegro do pergameo polo que se lle facía entrega ao ditador do pazo en 1938. Un texto que remataba dicindo:

“Galicia que le vio nacer, que oyó su voz el dieciocho de Julio, que le ofreció la sangre de sus hijos y el tesoro de sus entrañas, que le siguió por el camino del triunfo en la unidad, grandeza y libertad dela Patria, asocia en esta fecha, para siempre, el nombre de Franco a su solar, en tierras del Señor San Yago, como una gloria más que añadir a su historia “

Podedes ver este video de Antena 3, do seu programa 360 grados no que se repasa a doazón do pazo e as propiedades dos Franco.

Tamén vos deixo outro documento sobre as propiedades da familia Franco. Lamento non poder citar a fonte de procedencia.

Hoxe comeza o camiño para a recuperación do patrimonio en Sada.