Fin de curso: Blade runner

Como nos últimos minutos do mellor filme de anticipación da historia, despedimos hoxe este curso de Historia da Arte 2010-2011: con emoción e líquidos elementos no rostro.

Hoxe despedimos a outra promoción... outra? Non, son un conxunto de alumnas e alumnos moi especiais...

Non sei se a materia e o docente foron tan emocionantes como esta escena pero sempre intentei transmitirlles algo da miña paixón pola arte, da miña emoción ante as obras que comentamos xuntos... agardando que nunca "eses momentos se perdarán no tempo coma bágoas na choiva..."

Exposición no MOMA: Tim Burton ao espido

Centos de debuxos, guións gráficos, marionetas, maquetas, vestiarios orixinais, mostrarán a extensa carreira do cineasta e escritor estadounidense, nunha retrospectiva que inaugurará o Museo de Arte Moderna de Nova York o vindeiro 22 de novembro.

"Non hai ningún cineasta vivo que posúa o éxito e a reputación de Tim Burton, que esconda tan ben ao público o seu traballo completo", indicou hoxe o comisario da exposición, Ron Magliozzi, mediante un comunicado de prensa.

Así mesmo, engadiu que "ver tantos traballos antes inaccesibles e no contexto dun museo servirá para avivar unha apreciación renovada e fresca deste admirado artista".

A mostra, organizada en colaboración con Burton, percorre a carreira deste artista desde os seus traballos máis temperáns creados durante a súa infancia e mocidade en California ata as producións cinematográficas que o levaron ao éxito.

"Bitelchus" (1988), "Batman" (1989), "Eduardo Manostijeras" (1990), "Pesadelo antes de Nadal" (1993), "O planeta dos simios" (2001), "Big Fish" (2003), e "Sweeney Todd" (2007) son só algunhas das catorce películas que o museo proxectará durante os cinco meses que durará a retrospectiva.

"Burton inspirouse na cultura pop e reinventó o xeito de facer cine en Hollywood ao converter o xénero nunha expresión da súa visión persoal, polo que gañou unha audiencia internacional e influíu a unha xeración de novos artistas do mundo do cine, o vídeo e os gráficos", indicaron os expertos.

Máis de 700 obxectos raramente ou nunca antes vistos percorrerán os 27 anos de carreira do gañador dun Globo de Ouro, con debuxos e esculturas creadas no surrealismo pop e material orixinal producido durante os seus filmes, como as cabezas dos extraterrestres de "Marte ataca" (1996) e os vestidos de época de "Sleepy Hollow" (1999).

Da súa etapa máis temperá exhibiranse as súas primeiras películas, debuxos e caricaturas como estudante do Instituto das Artes de California, ademais dunha selección de fotografías Polaroid e outros traballos como o conto "A melancólica morte do Chicho Ostra e outras historias" (1997) e a serie de figuras coleccionables "Os tráxicos bonecos para nenos e nenas de Tim Burton" (2003).

Sobre o seu traballo adulto seleccionouse as súas nocións en materia de creación de criaturas, o seu recorrente tema da interacción entre adolescencia e vida adulta e os elementos de sentimento, cinismo e humor que conforman a obra do realizador.

A mostra, que permanecerá ata o 26 de abril do ano que vén, presentarase conxuntamente con "A morbosa beleza dos monstros", unha serie de proxeccións de películas que a Burton lle inspiraron títulos como "Frankenstein" ou "Nosferatu".

Texto e ilustración vía La opinión de A Coruña.

A cúpula de san Pedro do Vaticano e a película La Dolce Vita

Nesta famosa e importante película de Federico Fellini de 1960, podemos observar como é o acceso á cúpula de Miguel Anxo. Sobre o filme a wikipedia nos di que:

"... un reportero de sociales llamado Marcello (interpretado por Marcello Mastroianni). Marcello es un hombre que no está comprometido con nada, como lo demuestran sus relaciones con su simple y celosa amante Emma (Yvonne Furneaux), con una sofisticada mujer (Anouk Aimée) con la cual tiene una relación temporal, y una espectacular actriz americana de nombre Silvia (Anita Ekberg) a la cual sigue mientras ésta vaga en Roma (incluyendo la notable escena de su baño nocturno en la Fontana de Trevi) y con una multitud de otros personajes que habitan en Via Veneto. Marcello quiere dejar su trabajo como columnista de chismes para convertirse en novelista, pero parece que nunca es capaz de concentrarse lo suficiente para hacer algún progreso en sus escritos".

A película estivo prohibida en España pola censura, porque o xornal do Vaticano, L´Osservatore Romano calificouna de obscena. Ata 1980 non foi estreada en España.

No filme hai un fotógrafo, Paparazzo que traballa con Marcelo, o protagonista masculino. Do seu nome un plural xurde paparazzi para nomear a fotógrafos da prensa do corazón.

Dulce Vita foi gañadora do Palma de Ouro no Festival Internnacional de Cine de Cannes en 1960 e tivo dous Oscar de 1961 polo vesitario e película estranxeira.

Salvador Dalí e o cinema: Destino

Salvador Dalí, ademais de colaborar no cine da man de Luís Buñuel con "Un perro andaluz" en 1929, no filme de Alfred Hitchoock "Recuerda" de 1945 tamén fixo unha pequena incursión no cinema de animación da man de Walt Disney en 1946. Sen dúbida pódese falar de Dalí e o cinema.

A partir da canción de Armando Domínguez “Destino” deseñou un story-board do que tan só se chegaron filmar 20 segundos. En 2003 Roy Disney e o produtor Baker Bloodworth desenvolvérono un pouco máis coas indicacións e bocetos de Dalí.

El Greco: nova película

Hoxe estréase "El Greco: el último desafío a Dios".

MADRID (Reuters) - Tras conquistar a los espectadores griegos, la película "El Greco: El último desafío a Dios" intentará remedar a su protagonista y convencer a los españoles con una historia que retrata al gran pintor del siglo XVI como un hombre que se enfrentó a la mismísima Inquisición.
La película, una coproducción hispano-griega con un presupuesto de 7 millones de euros y que se estrena este viernes en España con 100 copias, aborda la vida de Domenicos Theotocopoulos desde que éste empieza a despuntar en su Creta natal hasta que se consagra en Toledo, tras pasar antes por el estudio de Tiziano en Venecia.
La cinta descubre una faceta muy poco conocida de El Greco, que es interpretado por el actor británico Nick Ashdon, al presentarle como un pintor orgulloso de su obra y que arriesga su vida por defender el espíritu esencialmente blasfemo del arte, incluso mientras es juzgado por la Inquisición.
La historia narra tanto sus relaciones con la hija de un noble veneciano como con una dama española con quien tiene un hijo sin pasar por el altar en plena España de Felipe II, pero sobre todo refleja el antagonismo entre El Greco y el Gran Inquisidor Niño de Guevara, interpretado por Juan Diego Botto.
"Lo que me convenció para hacer la película fue el placer de hacer de malo, buscar la fragilidad en la perversión", dijo Botto el martes en la presentación de la película, subrayando la extraña relación que establece su personaje con El Greco, que empieza en admiración pero se llena de ambigüedades según avanza la película.
De Guevara quiere que El Greco le pinte, dada su capacidad para "extraer la luz" de las personas y "santificar" a sus retratados, pero lo que sale del pincel le cuesta al pintor un juicio promovido por su antiguo amigo.
Con una recaudación de ocho millones de euros, la película basada en el libro "Greco, el pintor de Dios", fue acogida como todo un acontecimiento en Grecia, según explicó su director, Iannis Smaragdis, quien aseguró que "el alma de El Greco existe, y nos está observando".

Texto vía: SwissInfo.ch.
Ficha técnica.



Trailer El Greco
Cargado por CINeol

Ronda de noche: a película

Como ando moi liado e non quero que vos perdades unha película deixóvos unha ligazón do amigo Blog de Xosé Antón (profesor do IES Neiras Vilas de Perillo) á súa entrada "Ronda de noche". Este último filme de Peter Greennaway recréase no contorno da famosa obra de Rembrandt. Está nos cines. Hai que ir vela.

Dez mullerez de cine no século XXI

O cabo dalgúns anos quen queira ter unha idea de como era a sociedade do 2008 e que papel tiña a muller nela terá que votar mán do cine.

Hoxe, anticípándonos aos acontecementos, propoñemos: dez miradas ao mundo fiminino a través de dez historias que nos mostran diferentes etapas das súas vidas.

Empezaremos por ver a aquelas que se incorporan o mundo, pero pola vía da adopción e vindo de lonxe en La pequeña Lola.

Votaremos unha ollada a aquelas nenas que difrutan unha infancia chea de comodidades e o mesmo tempo chea de histerismo, falamos de Pequeña Miss Sunshine.

Moitas mulleres procedentes de outras culturas, por adopción ou emigración, deben loitar na súa xuventude por compatibilizar as súas tradicións co seu contorno e iso e o que fan en Quiero ser como Beckhamn.

E seguindo co inevitable e marabillosa mestizaxe que nos invade, asistiremos a ruptura de tópicos que nos amosan en Las mujeres de verdad tienen curvas.

Pasada a xuventude: toca a vivir, e se non se dan as cousas como se soñaron e preciso poñerse á tarefa e tratar de cambialo todo e iso é o que fai Amelie.

Outras ven truncados os seus anhelos antes de poder cambialos, pero tratan de deixarnos un mundo mellor , como a protagonista de Mi vida sin mí.

En cualquera caso , a consigna e vivir dignamente e iso é o que tratan de facer as mulleres de Mataharis.

Claro que hai cousas que non cambian e os violentos
inimigos da convivencia e a igualdade fan das súas en
Te doy mis ojos.

Pero como dicía unha consigna: podedes arrincar as flores, pero non impediredes a chegada da primavera. Vemos isto no mundo que se inventa a granxeira de La suerte de Emma.

E acabamos cunha dura visión da idade madura en Diario de un escándalo. Que se ben non nos mostra un gran exemplo de vida si nos invita a una profunda e última reflexión.

Buscade estas películas nas bibliotecas, nas tendas ou mesmo nas carteleiras e gardádeas na memoria. Veredes como nuns poucos anos convírtense en documentos de vida deste 2008.


Traballo colaborativo dos Blogues das Bibliotecas Escolares Galegas en prol da IGUALDADE.
Se te queres unir a esta iniciativa tes o código nesta ligazón.

A arte no cine

De todos e todas é coñecida a expresión de que o cine é a séptima arte. Mais tamén o mundo do cinema ten reflectido o eido artístico, tanto no seu ambiente (pensade un segundiño no contexto no que se desenvolve "Te doy mis ojos") como no dos seus creadores.
Visitade a sección de Arte e cine e poderedes ver unha pequena selección de obras cinematográficas relacionadas coa arte. A selección é do noso compañeiro Manuel Sánchez.