Arquitectura romana (VI): arcos e bóvedas

A xeneralización no emprego de arcos e bóvedas, constituíu outro factor de vital importancia no desenvolvemento tecnolóxico experimentado por esta civilización.

O emprego deste tipo de elementos estruturais aumentou enormemente as posibilidades de tipo espacial. Os elementos arqueados permitían cubrir luces maiores, á vez que facilitaban o deseño de plantas irregulares ou de contornos curvos, coa única limitación que supuña a necesidade de resolver a transición entre as bóvedas ou cúpulas e os elementos de apoio. Para rematar, achegaban un elemento orixinal e de indubidable valor estético: a curva, que tiveron que integrar compositivamente nas estritas ordes clásicas herdados dos gregos.

Os romanos posuían unha mentalidade moito máis liberal, desde o punto de vista estético, que os gregos. Iso fixo que creasen un repertorio moi variado de formas baseadas no arco, no que primaba abrigo a lóxica construtiva. Nesta cultura, as formas falseáronse e modificáronse para adaptalas a esa facilidade construtiva, feito que contrasta sensiblemente coa estrita mentalidade estética dos gregos.

Foto: Iniciarte