O grupo de arquitectos que fixeron obras de carácter modernista
na Coruña é reducido así como tamén é reducida a presenza cronolóxica dese movemento arquitectónico na
cidade. Lembrade a etiqueta de "Arquitectura coruñesa" en Iniciarte. Un deses arquitectos foi Ricardo Boán y Callejas.
Nado en Cuba , máis concretamente na Habana, no 1880,
estudou en Madrid onde conseguiría acadar o título de arquitecto no 1905.
Durante os dez anos que puido exercer a súa profesión, pois morrería en 1915
con tan só 35 anos, traballo en exclusiva na Coruña. Xunto a Antonio López
Hernández foi un dos responsables da introdución da estética modernista na
cidade. Desgraciadamente aínda non contamos cun estudo en profundidade de toda
a súa obra.
A vivenda da rúa san Nicolás 11-13, está ubicada xusto
enfronte á igrexa de san Nicolás, obra inicialmente deseñada polo mestre do
barroco de placas Simón Rodríguez. A edificación é un tanto estraña en canto
pode significa o culminación do decorativíimo modernista de Ricardo Boán.
Foi deseñada nun solar que ventila a dúas rúas, á xa
sinalada de san Nicolás (cunha fachada de 9,80 metros) e a da Barreira (7,30
metros de fachada). O proxecto foi asinado en maio de 1912. Se tedes
oportunidade podedes admíralo no Arquivo Histórico Municipal pois o debuxo da súa fachada é espectacular.
Inicialmente proxectou un baixo e un primeiro andar destinados a comercio,
mentres que o segundo andar e o ático serían para vivenda. Mais en 1930 Leoncio Bescansa, outra figura
clave na arquitectura coruñesa, ampliaría o ático e aumentaría outra planta.
O baixo e o primeiro foron deseñados como espazo abertos
tendos pasarelas laterais. Desgraciadamente tanto a decoración como a
distribución do baixo foron moi alteradas mais, pola contra, paréceme, que a do
primeiro foi respectada.
As vivendas estaban artelladas ao longo dun corredor con
forma de S, contando ademais con dous pequenos patios aos que ventilan as
habitacións interiores e a escaleira.
Mentres que a fachada da rúa da Barreira ten un eixo central
que marca a súa simetría, a de san Nicolás conta con dous eixos, un que marca o
acceso ás escaleiras e vivendas superiores e outro para o local comercial do
baixo (inicialmente foran un almacén para utensilios do fogar e na actualidade
é local de máquinas de xogos)
A fachada principal conta con toda a gama dos elementos
decorativos típicos do modernismo coruñés e que amosan unha das características
deste estilo na cidade, a unión de diversos traballos artesanais en ferro,
vidro ou madeira: columnas, cariátides, galerías en varias cores, ferraxes creativas,
vidros e mesmo curiosos ladrillos. Ademais conta coa introdución novidosa de
arcos de ferradura. O decorativismo semella que sobrepasou os seus propios
límites.
Nesta fachada cabe salientar ademais dos dous eixos e do
esceso de elementos decorativos, o balcón curvo do primeiro andar así como unha
tripla arquearía de peculiares curvas.
Bibliografía:
Xosé Luis Martínez Suárez e Xan Casabella López. A Coruña
1890-1940. Catálogo de arquitectura. A
Coruña, COAG, 1989.
No hay comentarios:
Publicar un comentario