Mostrando entradas con la etiqueta Bruce Springsteen. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Bruce Springsteen. Mostrar todas las entradas

30/1/11

Bruce Springsteen: Día da Paz

Para celebrar o Día Paz, vexamos este vídeo de Bruce. Podedes ler a letra e a súa tradución.

4/7/10

E os domingos Bruce Springsteen (XXXIV): nunha rúa de Copenhague

Corría o ano 1988 e Springsteen estaba de xira por Europa presentando, tras o seu divorcio, as cancións de amor de Tunnel of Love. Non eran tempos sinxelos para o cantante na súa vida persoal, no profesional atopábase no máis alto tras o éxito, uns anos antes, de Born in the USA. Durante esa xira viviríanse algúns dos momentos máis especiais da carreira do cantante de Xersei.

O outro personaxe desta historia é un cantante islandés chamado Jon Magnusson, que pasaba as súas horas tocando na rúa Stroget, a avenida comercial de Copenhague, unha rúa de algo máis dun quilómetro de lonxitude e pola que cada día pasa un cuarto de millón de persoas. Alí estaba o bo de Jon cando de súpeto un home pídelle prestada a súa guitarra. Jon accede e tarda en decatarse de que se trata de Bruce Springsteen. Bruce actuaba esa noite na capital danesa e habíase escaqueado dun reunión para darse unha volta polo centro da cidade. Pronto, varios curiosos decátanse da presenza do famoso cantante, moitos turistas sacan a cámara. E así, sen máis, Springsteen comeza un peculiar concerto rueiro. Non era a primeira vez que o facía, unhas semanas antes protagonizara outra actuación pública na Praza de España de Roma.

O público vai aumentando, Magnusson únese á actuación de Springsteen, non son moitas cancións, pero desde logo é un momento especial. Un descoidado ofrécelle unhas moedas, merece algo máis. Toca o que lle piden, moitos dos seus clásicos como The River, Dancing in the Dark, Im on Fire, pero Springsteen non fai iso só por darse un pequeno baño de masas, non actúa só, non se esquece de Jon Magnusson. Cando acaba, aplausos e a seguir co camiño.



Vía Sofá sonoro.

7/3/10

E os domingos Bruce Springsteen (XXXIII): Thunder Road.

Mentres estou en Barcelona, correndo a súa maratón, deixovos outra entrada sobre o SpringsteenEn 1976 coñecín a música de Bruce cando soou esta canción na radio. Axiña merquei o vinilo "Born to run". O seu mellor disco. Desde hai máis de trinta anos The Boss viaxa comigo. Esta peza é, para min, a súa mellor composición. Hai máis dun ano que xa vos puxera varias versións en Iniciarte. Hoxe, vola poño con subtítulos en castelán. Trátase dunha actuación en Londres no 1975 só coa súa voz, piano e harmónica. Impresionante, inconmensurable, insuperable. En Youtube poderedes ver outras versións, desde un-plugged ata con toda a E Street Band. A disfrutala:

14/2/10

E os domingos Bruce Springsteen (XXXII): Out in the street

Do disco máis vendido do Boss, The river (1980) e da súa actuación no Madison Square Garden de N.Y., Out in the street con subtítulos en castelán:

24/1/10

E os domingos Bruce Springsteen (XXXI) Johnny 99

Desde o álbum Nebraska (1982), Bruce agasállanos cun tema duro, de violencia e xustiza. Lembrade que ese disco foi grabado tras o éxito de The river e supuxo un alto na andaina musical. Deixou o rock e fixo un álbum intimista de forte denuncia social. Todo un clásico no seu repertorio: Johnny 99.







3/1/10

E os domingos Bruce Springsteen (XXX): Waitin´on a sunny day

Había tempo que non poñía na do Boss. E que mellor que principar o ano coa optimista canción Waitin´on a sunny day do álbum The rising (2002), interpretada ao vivo no Palau san Jordi de Barcelona no 2009.




23/9/09

Bruce Springsteen cumpre 60 anos


Un pouco de mitomanía e fetichismo: hoxe, The Boss cumpre 60.

O pasado día 10 de setembro El País publicou o seguinte artigo de Pablo Salvador Cordech, catedrático de Dereito Civil:




Ni somos ni tenemos su voz, pero cuando Bruce Springsteen cumpla 60 años, el próximo 23 de septiembre, el corazón de América habrá empezado a envejecer. "¿Has visto alguna vez a un perro con una sola pata abriéndose camino calle abajo?", pregunta en su última canción. "Si alguna vez has visto a un perro con una sola pata, entonces me has visto a mí" (The Wrestler, Working on a Dream, 2009).

A sus 60 años, Bruce Springsteen sigue encarnando el optimismo envidiable del sueño americano
La letra de esta canción de perdedores es tan disparatada que casi rocé la tentación de masacrarla. Hay muchos perros cojos -yo tengo uno- pero aunque no sé de ninguno que a falta de tres patas camine, la canción lo hace y de qué manera: último eslabón de una cadena de aciertos, cierra los créditos de El Luchador, de Darien Aronofky (2008), anudando el estómago de los espectadores sobrecogidos por el regreso infinito de Randy The Ram -El ariete- Robinson, viejo luchador profesional idéntico al mejor Mickey Rourke, sólo que más mayor.

Springsteen parece haber nacido para correr en defensa de las personas corrientes, cuyos sueños se desvanecen invariablemente al cabo de la adolescencia. Canta y vuelve a cantar historias de trabajadores blancos, escolarizados lo justo y que habitan los Estados casi en ruinas del oxidado Medio Oeste. Década tras década, en sus baladas aparecen mujeres desesperanzadas (Thunder Road), chavales casados a trompicones (The River), ciudades que se vienen abajo (My Hometown, Youngstown, My City of Ruins). Pero siempre, absolutamente siempre, estalla entre ellas un rock comercial excelente, interpretado con rudeza y un magnetismo que conjura a tres generaciones de aficionados en centenares de estadios (Badlands, Prove it All Night, Radio Nowhere).

Alma de cantautor felizmente vendida al diablo del éxito, Bruce Springsteen domina el oficio de detenerse al borde del abismo insufrible, tedioso o -aún peor- dulzón del apólogo. Uno va a un concierto para divertirse, no a que le riñan. Añadan la habilidad de haber sabido rodearse de todo aquello que un hombre blanco no conseguirá ser jamás: una mujer, Patti Scialfa, que es la suya, o la sombra cálida y gigantesca de Clarence Clemons. El que, finalmente, su banda se caiga a pedazos ya casi no importa.

Renacido al éxito en esta década con un disco compuesto en respuesta al atentado a las Torres Gemelas de Nueva York en 2001 (The Rising, 2002), Bruce Springsteen hizo ver a sus compatriotas que la mayor parte de las víctimas habían sido trabajadores, el corazón de América, no ejecutivos ni profesionales de Manhattan. Siguieron otros cuatro buenos discos y una gira tras otra. Hasta hoy.

Sin embargo, demográfica y culturalmente, el mundo que canta Springsteen lleva años despidiéndose: hoy ni el país ni su presidente, ni el Partido Demócrata en el poder giran en torno al cinturón industrial del Medio Oeste -el Ohio de Youngstown y sus acererías arruinadas-, aunque para la victoria de Obama fue crucial su condición de senador por Illinois. De nuevo, el índice de paro roza el 10%, como hace un cuarto de siglo, cuando Bruce Springsteen estaba en su apogeo. Pero sus canciones de jóvenes blancos recién salidos de una escuela católica y arrojados a las líneas de montaje de los Grand Torino de Clint Eastwood pertenecen al pasado. Por cada cuatro escolares adolescentes blancos ya hay uno hispano, y muchos jóvenes profesionales de la década actual saben más de Steven van Zandt por su papel en Los Soprano, una serie de televisión, que por su contribución crucial al mejor Springsteen y a su E Street Band.

(...) Springsteen encarna ese viejo corazón de América hasta en su último disco (Working on a Dream): si trabajáis de verdad para que vuestro sueño cobre vida, no os preocupéis; aunque todos digan que los problemas están ahí para quedarse, no os preocupéis, saldréis adelante. Sigue siendo el amo.


Pablo Salvador Coderch es catedrático de Derecho Civil de la Universitat Pompeu Fabra.

6/9/09

E os domingos Bruce Springsteen (XXIX): Cover me

O seu disco máis vendido foi, polo momento, Born in the USA. Ten xa vintecinco anos. Din que vendeu máis dun millón de Lp's en só cincuenta horas, permaneceu sete semanas seguidas como número un... Tan só nos Estados Unidos, o álbum leva vendido máis de 10 millóns de copias. Hoxe veremos o segundo corte, Cover me

París, 1985


Milán, 1985

19/7/09

E os domingos Bruce Springsteen (XXVIII): She´s the one

Pois para non deixar algunha peza do Born to run sen poñer nesta bitácora, vexamos hoxe She´s the one:

Na xira de The Rising:


En 1975:

5/7/09

E os domingos Bruce Springsteen (XXVII): Backstreets

Continuando co álbum Born to run, veremos hoxe tres versións distintas de Backstreets. Non deixedes de ler a súa impactante letra. Agardo que vos gusten:

En Toronto, 1986:




En Nova York, 2000:



28/6/09

E os domingos Bruce Springsteen (XXVI): Jungleland

Do seu mellor disco (Born to run, 1975) o tema que o pecha e que xa todo un clásico: Jungleland. Un so vídeo de case once minutos dun directo en Nova York en 2001. A destacar o saxo tenor de Clarence Clemons e o piano de Roy Bittan. Insuperable.

21/6/09

E os domingos Bruce Springsteen (XXV): Two hearts

Outro dos éxitos de The river foi este tema




14/6/09

E os domingos Bruce Springsteen (XXIV): Dancing in the dark

Unha das cancións con máis éxito nos directos é Dancing in the dark:

Barcelona, 2002:



París, 1985:



California, 1986:

7/6/09

E os domingos Bruce Springsteen (XXIII): novo cd recompilatorio


AGENCIAS MADRID Bruce Springsteen lanzará mañana, martes, una antología de 18 de sus canciones más emblemáticas, en la que figuran algunos de los éxitos que sonarán en sus próximas actuaciones en España, entre ellas el concierto que cerrará la gira en Santiago el 2 de agosto. Bruce Springsteen & The E Street Band. Greatest Hits reúne canciones como Blinded by the light, Rosalita (Come out tonight), Born to run, Thunder road, Badlands, Darkness on the edge of town, Hungry heart, The river, Born in the USA, I'm on fire, Glory days, Dancing in the dark, The rising, Lonesome day, Radio nowhere, Long walk home, Because the night y Fire.
Desde que en 1973 debutó con el disco Greetings from Asbury Park, Springsteen ha publicado 16 álbumes oficiales, consiguiendo 19 premios Grammy. Las canciones más significativas de estos discos figuran en este álbum, que se lanza tras la publicación a principios de 2009 de Working on a dream, su último disco de estudio, considerado "alegre y vital" por el cantante. Springsteen y la E Street Band comenzaron la gira de Working on a dream el pasado 1 de febrero en Tampa (Florida) y finalizarán el 2 de agosto en Santiago de Compostela después de 48 conciertos.
En esta gira, Springsteen y la E Street Band pasan por Estados Unidos, Canadá, Holanda, Suecia, Noruega, Alemania, Austria, Dinamarca, Irlanda, Francia, Italia y España. Fuera de Estados Unidos, España es el país en el que Springsteen dará más conciertos. En esta gira, el cantante maneja un repertorio propio de casi 70 canciones durante las funciones (de dos horas y media, aproximadamente) y puede realizar versiones de clásicos de The Who, Sam the Sham & The Pharaons, The Kinks, Willie Dixon, The Clash, Jimmy Cliff, Ramones, ZZ Top o Credence Clearwater Revival.

Texto e foto vía La opinión de A Coruña

Springsteen 25 anos de «Born in the USA»

Springsteen publicou «Born in the USA» o 4 de xuño de 1984 e logrou o número un no Billboard durante catro semanas.

En tempos nos que Estados Unidos recupera o prestixio patriótico con Barak Obama, cúmprense 25 anos do disco do «Boss» «Born in the USA», cuxo tema homónimo, cargado de crítica, foi tergiversado por Reagan e usado como himno na súa campaña de reelección.

Bruce Springsteen conseguía co seu sétimo disco o maior éxito da súa carreira, con 15 millóns de copias vendidas en Estados Unidos, pero a vitoria tornouse amarga: a súa reivindicación da cara máis pobre do seu país e a súa crítica á guerra de Vietnam foron dadas a volta polo entón presidente, Ronald Reagan, que decidiu usar o éxito da canción para aglutinar á nación á súa ao redor.

Nese álbum, ademais de ofrecer a súa habitual calidade rockeira, entraba máis que nunca na realidade social e política dese país do que el reivindicaba o dereito de sentirse orgulloso con razón e ao que, xa que logo, esixía un cambio na política de Reagan.

Texto completo en La Voz de Galicia.



31/5/09

E os domingos Bruce Springsteen: Darkness on the edgde of town

O pasado xoves o xornal El Mundo publicaba a nova da aparición dun novo libro sobre este disco de Bruce:
"Atravesó malas tierras al volante de su Cadillac sónico. Se convirtió en una sombra nocturna, en el Caín malcriado que vagaba por calles en llamas, contemplando fábricas y alcobas de sueños robados. En 1978, Bruce Springsteen se asomó al filo de la oscuridad urbana. Encontró la tierra prometida del rock'n'roll.

Hablamos del 'Boss' y 'Darkness on the Edge of Town'. Aquel disco rezuma una intrahistoria que Julio Valdeón Blanco (Valladolid, 1976) ha retratado en
'American Madness', ensayo atravesado de esquirlas novelescas y que se perfuma con un centenar de fotos de la época, inéditas o rarísimas en su mayoría."

Para ler a noticia completa: El Mundo.





26/4/09

E os domingos Bruce Springsteen (XXI): Born to run (e II)

Hoxe, 26 de abril, tócame disfrutar correndo do Maratón Popular de Madrid, o MAPOMA. Acompáñanme na carreira Pili e Julio, e animado un montón de amigos e amigas (grazas). Son 42.195 metros. Á hora da publicación deste post dase a saída. A crónica da carreira poderedes lela en Club de Atletismo Panadería d´Osedo. Por ista razón permítome reproducir esta entrada de decembro de Nado para correr:


En 1975 merquei o vinilo Born to run. E desde entón continúame parecendo o mellor de Bruce. Foi o seu terceiro traballo de estudo e o seu primeiro gran éxito comercial. De ser cualificado como a promesa do rock, ou o sucesor de Dylan (?), pasou a se converter na mellor figura da música actual. En el Rincón de Javier podedes ler a letra desta canción.

Un directo en 1975.





Outro directo en Toronto (1984).




En versión acústica.




19/4/09

E os domingos Bruce Springsteen (XXI): Not fade away

Un dos temas clásicos do rock, interpretado polo Boss:



E The Rolling Stones en 1964:

12/4/09

E os domingos Bruce Springsteen (XX): Cadillac ranch

Ao igual que a pasada semana, hoxe veremos outro dos temas de The river: Cadillac ranch. Tamén xa é un clásico dos concertos de The boss.



5/4/09

E os domingos Bruce Springsteen (XIX): Independence day

Volvendo ao álbum The river, podemos hoxe disfrutar deste xa clásico Independece day.

29/3/09

E os domingos Bruce Springsteen (XVIII): I´ll work for your love

Tamén incluída no álbum de 2007 Magic figura esta canción: